خدا من را مداح کرد

گوشه ای از سالن بزرگ برگزاری برنامه ایستاده بود پوشیده در کت و شلوار مشکی رنگ کودکانه. گم بود میان پسران نوجوان مداح که آمده بودند توانایی خود را در مدح و ثنای مولایشان را بسنجند موهای مشکی اش تا روی ابروهای بلندش آمده بود. می گفت: دوست دارم از امیر عباس بهتر مداحی کنم.  
 
همایش نوگلان حسینی با حضور عده ای زیادی از مداحان کودک و نوجوان برگزار شد، آمده بودند بگویند ما عاشق حسینم آن قدر که از همین کودکی به جای ترانه های کودکانه شعرهای عاشورایی می خوانیم و دلمان با دم گرفتن های حسینی آرام می گیرد.
 
محمد حسین ۵ ساله هنوز بسیاری از کلمات را با  لکنت زیبای کودکانه اش بیان می کند اما شعرهای حسینی را آرام و با متانت و بی لکنت می خواند. آنقدر که تو حیران می مانی از قدرتی که عشق می نامندش همانی که قطره اشکی می شود می چکد روی گونه های مادر محمد حسین وقتی از ارادتش به مولا می پرسی. همانی که از حنجره نازک محمد حسین بیرون می آید و می گوید حی علی العزا.
 
محمد حسین موسوی از رفتن به مجالس مداحی حاج منصور و حاج محمود می گوید و می گوید: خانم اجازه من تا حالا چند بار توی تلویزیون و اصفهان و شیراز خواندم. آها یه چیزی یادم آمد پیش حاج منصور هم رفتم اما اونجا نخواندم فقط گوش دادم.
 
مداح ۵ ساله ما حاج محمود را از همه بیشتر دوست دارد. گاهی مداحی جواد مقدم را هم گوش می دهد. می گوید: ۲ تا سی دی از محمود کریمی دارم. مامانم  به من می گه که کدوم  سی دی ها را گوش بدم.
 
امیر عباس دوست محمد حسین آرام کنارمان ایستاده منتظر است تا مصاحبه دوستش تمام شود دستش را به چادر مشکی مادر گرفته و می گوید خانم اجازه من امروز برگزیده شدم تازه من را به عنوان مهمان ویژه دعوت کردند اینجا خیلی خوشحالم.
 
همراه مادر بزرگ و خاله اش آمده بود شال مشکی حسینی به گردن داشت. موهای خرمایی اش هر چند گاهی زیر نوازش دست های مهربان مادر می رفت و بیرون می آمد. نگاهش دوستان کوچولویش را دنبال می کرد که هر از چند گاهی از کنارمان می گذشتند و سلام می دادند.
 
می گویم امیر عباس چرا مداح شدی؟ می گوید خدا من را مداح کرد. جواب کوتاهش تمام ادعای توکل مان را زیر سوال می برد کودکی ۵ ساله که حالا تنها شیطنت و بازیگوشی باید همراهش باشد این گونه عارفانه از اراده خدا در تمام کارهایش می گوید آنقدر اراده خدا را در انتخاب مسیر زندگی اش دخیل می داند که تا پایان مصاحبه هیچ حرفی از دوست داشتن خودش نمی زند.
 
اینجا پر است از این کودکان و نوجوانانی که از همین کودکی قدم در راه دشوار سیر و سلوک عارفانه گذاشته اند. آتش عشق حسین آنها را هر روز عاشق تر می کند، سلوک عملی شان را از نگاه های سر به زیر لباس های ساده و چشم های عاشق شان خوب می فهمی اینجا پر است از امیر عباس هایی که می گویند ما حرفی برای بچه های همسن و سالمان نداریم فقط باید پسر خوبی باشند تا خدا دوستشان داشته باشد.
 
امیر عباس مداحان بزرگ کشورمان را با لفظ عمو صدا می زند. می گوید: تا چند بار پیش عمو طاهری، عمو حسن خلج و عمو سازور خوانده ام. سی دی های عمو خرسندی و عمو محمود را هم زیاد گوش می دهم.
 
دوست داری برایت نوحه ای شعری شاید هم قطعه ای از مولایت حسین علیه السلام بخواند شاید مرهمی شود بر دلتنگی های زندگی صنعتی اما امیر عباس از حسن علیه السلام می خواند همانی که مظلوم تر از حسین علیه السلام بود.
 
همانی که حتی نزد همسرش هم مظلوم و غریب بود: آخر یه روز شیعه برات حرم می سازه  حرم برای توشه کرم می سازه آخر برایت یه گنبد طلا می سازیم  شبیه گنبد امام رضا می سازیم  دخیل می بندیم و می گیم بر تو اسیریم   حسن حسن می گیم و از عشقت می میریم.
 
محمد نوروزیان ۱۲ سال سن دارد، می گوید: از ۱۰ سالگی برای امام حسین علیه السلام مداحی می کنم دوست دارم این راه را تا آخر عمر ادامه بدم تا وقتی که زنده هستم، محرم که می شود محمد توی هیئت خانی آباد مداحی می کند دوست دارد مثل حاج محمود خوب بخواند اما می گوید هرچه خدا بخواهد.
 
رسول بخشی تازه از امسال مداح شده، می گوید: مداحی را از یکی از همشهری هایمان یاد گرفته ام خیلی دوست دارم با نیت خالص برای امام حسین و اهل بیت علیهم السلام مداحی کنم.
 
هیئت علی بن موسی الرضا مانند بسیاری از هیئت های کوچک و بزرگ شهرمان منتظر نوجوانانی است که باید همین روزها علم عزای مولایشان را به دست بگیرند و از امامی بگویند که میان دو نهر آب شهید شد.